مجله موسیقی پرشیا

3سال پیش زمانی که آلبوم مثلث منتشر شد خیالمان راحت شد که اگر هنرمندی مثل شادمهر ترک وطن گفت و مردم داخل ایران را از آثار ارزشی در عین حال مردم پسند در موسیقی پاپ محروم کرد،بهروز صفاریان به کمک علی لهراسبی در تلاشند این کمبود را جبران کنند و گویی در کوتاه مدت از پس این امر برامدند. بطوریکه با گذشت 3 سال هنوز هم قطعات این آلبوم کهنه نشده اند و در مقایسه با بسیاری از آثار تازه منتشر شده حرفی برای گفتن دارند.

اگر چه مثلث موفقیتش را مدیون قطعه بیراهه ها(تیتراژ مجموعه پیله های شیشه ای) و پس از آن نام آلبوم -که از تازگی برخوردار بود-است، اما در منظر کارشناسان کلیه قطعات هم به لحاظ آهنگ و تنظیم و هم به لحاظ ترانه از سطح خوبی برخوردار بودند و همه ی این مسائل سبب شدند تا مثلث نسبت به آلبوم دریائی ها یک جهش حرفه ای برای علی لهراسبی ، این خواننده ی جوان و خوش آتیه ی کشورمان محسوب شود.

نام علی لهراسبی بعد از انتشار آلبوم مثلث،با اجرای تیتراژ برنامه عبور شیشه ای که ماه رمضان سال 1385 از شبکه 5 سیما پخش میشد باز هم بر سر زبانها افتاد و این بار هم مثلث بهروز صفاریان،علی لهراسبی و روزبه بمانی موفقیتی خیره کننده و حسادت برانگیز در عرصه موسیقی به دست آوردند و از همینجا بود که نگاهها معطوف به علی لهراسبی شد و هر اثری که این خواننده ی جوان اجرا میکرد با استقبال روبه رو میشد.

گرچه منتقدین این خواننده ی جوان و خوش آتیه کشورمان علی لهراسبی و موفقیت حسادت برانگیزش را ناشی از حمایت صدا و سیما از او و پخش تیتراژ سریالها میدانند،اما این نظر از اساس مردود است.چرا که آثار علی لهراسبی بدون حمایت صدا و سیما مطمئناً بیش از آنچه که شاهد بودیم معروف و پرطرفدار میشد.به این دلیل که بسیاری از قسمتهای ترانه های او در شورای موسیقی صدا و سیما دچار محذوفات گردید و مدتها پشت درها ماند تا مجوز بگیرد.حال در نظر بگیرید که اگر این آثار بدون محذوفات و بی مجوز و به شکل زیر زمینی منتشر میشد تا چه حد پر مخاطب میشد و این مسئله ای مبهم و پیچیده نیست.چرا که بودند و هستند کسانی که با دهن کجی به مبادی رسمی و مسئول در زمینه ی موسیقی اقدام به ساخت و انتشار آثار خود میکنند و چه پر طرفدار و معروف هم شده اند.

با این حال علی لهراسبی تنها دچار یک اشتباه شد و آن هم اجرای بیش از اندازه تیتراژ برای سریالها و برنامه های صدا و سیما بود که این امر عطش مخاطبان برای آثار او را تا حد زیادی پایین آورد.

اما کنسرت شهریور 86 در تهران نوید بخش آن بود که مردم کشورمان به خصوص نسل جوان تک ستاره ای دیگر یافته اند و این امر برای کسانی که در کنسرتهای این هنرمند کشورمان شرکت داشته اند امری آشکار و مورد تائید است.

علی لهراسبی بعد از کنسرت فوق الذکر تا حدی تمرکزش را بر آلبوم بعدی اش معطوف کرد و بار ها طی مصاحبه های مختلف مخاطبان و طرفدارانش را به شنیدن آلبومی دعوت کرد که با مدیریت بهروز صفاریان در حال ساخت است.

آلبومی که چه مخاطبان عام و چه مخاطبان خاص همه منتظر انتشارش بودند و بالاخره در پاییز 88 با پخش سریال دلنوازان از شبکه 3 سیما اولین نشانه ها از آلبوم بینام و نشان علی لهراسبی آشکار شد."حال من دست خودم نیست..."

ترانه ای که با سرعتی باورنکردنی قلبها را در نوردید و ملکه ذهن بسیاری از مخاطبان این سریال و آثار علی لهراسبی شد. با آهنگسازی محسن یگانه،تنظیم بهروز صفاریان و ترانه عبدالجبار کاکائی. این قطعه نوید بخش آلبومی قوی و حرفه ای و در عین حال مردم پسند بود.

در مدت پخش مجموعه دلنوازان تیتراژ دیگری نیز پخش شد که اثری متفاوت با دیگر آثار علی لهراسبی بود و به عقیده نگارنده از اولین تیتراژ این مجموعه بسیار زیبا تر و حرفه ای تر بود.اگر چه به گمانم با بی مهری عوامل این مجموعه از پخش بیشتر آن جلوگیری شد و از یادها و خاطره ها مغفول ماند.

و بالاخره سومین آلبوم علی لهراسبی پنجم آذر 88 با 3سال فاصله از آلبوم قبلی او از سوی شرکت ایران گام در بازار پخش شد و به انتظارها و حرف و حدیث های پیرامون علی لهراسبی و وقفه ای که در پخش آلبوم رخ داده بود پایان داد.

آلبومی با 13 قطعه و به نام "14". بهروز صفاریان،،مهدی یراحی،محسن یگانه،رضا صادقی،شهاب اکبری،محمدرضا چراغعلی،امیر قنادی،آرش قنادی،عبدالجبار کاکائی،مونا برزوئی،فوژان برقیان و روزبه بمانی تیم هنری این آلبوم راتشکیل میدهند.همچنین میکس و مسترینگ قطعات آلبوم را بهروز صفاریان و شاهرخ شریفی انجام داده اند.

اگر چه به زمان پخش این آلبوم از لحاظ تجاری ایراد جدی وارد است و به عقیده نگارنده شرکت تهیه کننده نمیبایست آلبوم را زمانی منتشر کند که عملاً 2روز تعطیلی رسمی در پی آن است و مراکز عرضه محصولات فرهنگی عمدتاً تعطیل هستند و این عمل شرکت ایران گام عملاً شرایط را برای پخش غیر مجاز این آلبوم در اینترنت محیا ساخت، اما جای گله گذاری و انتقاد آنچنان وجود ندارد.چرا که در کشور ما مدیران هنری از مشاوران مالی خوبی بهره مند نیستند و همین امر آسیبی جدی به بازار موسیقی و درآمدهایی که به سادگی میتوان از فروش آلبومها کسب کرد وارد میکند.

در اینسرت آلبوم، قطعه ی شماره ی 13 بی نام و بی آهنگ ساز و بی تنظیم کننده و بدون ترانه است ! به نظر میرسد این قطعه آنقدر دچار محذوفات و ایرادات وزارت ارشاد قرار گرفته که صاحبان این اثر و مدیر هنری این آلبوم-بهروز صفاریان- تصمیم به حذف این قطعه گرفته اند و با این عمل خود کنایه ای به سانسور های صورت گرفته زده اند و اینها همه از هنر های بهروز صفاریان است.چرا که در آلبوم مثلث هم در قطعه بیراهه ، مصراع"دل تو کجای این مثلثه؟" دچار حذف ارشادی گردیده بود اما با اصرار بهروز صفاریان نام آلبوم همچنان مثلث باقی ماند...

از نکات جالب توجه این آلبوم استفاده از ملودی های یونانی در 2 قطعه با نامهای "سزامه"و"چشامو بستم" است که البته در موسیقی روز دنیا استفاده از ملودی های کشور ها و فرهنگهای دیگر با ذکر نام سازنده اثر و بعضاً کسب اجازه و پرداخت حق مولف امری است پذیرفته شده. اما نکته ای که توجه نگارنده را جلب کرد کتمان استفاده از مجموعه ای از ملودی های یونانی در قطعه دلنوازان است که جای تعجب دارد و حرکتی غیر حرفه ای از محسن یگانه به حساب می آید. بهتر بود ایشان به استفاده از تمهای یونانی در این اثر اشاره میکردند.

و البته این اشتباه غیر حرفه ای در آلبوم قبلی علی لهراسبی نیز رخ داد که به مراتب نا پسندتر از آنچه حال رخ داده بود و آن هم استفاده از ملودی قطعه"Shape Of My Heart" اثر "sting" در قطعه ی "یه روز سرد پاییزی" بود که نام آهنگساز اثر ملودی محمودی ذکر شده بود.در قطعه "خط و نشون" هم از یک ملودی معروف-که هر چه کند و کاو کردم نام اثر را نیافتم- استفاده شده بود بی آنکه جایی از آن یاد شود و همچنین در قطعه "لب سکوت" هم این اتفاق افتاد ، درحالی که این قطعه کپی کاملی از "Sultans of Swing" اثر "Dire Straits" بود و در این مورد هم شاهد بودیم که آهنگساز و تنظیم کننده عباس لطیفی معرفی شده بود!

با این حال استفاده از 2 یا 3 اثر یونانی در این آلبوم از ارزش هنری آن کم نکرده و چه بسا به پیشرفت آهنگسازان کشورمان کمک کند.

نکته ی دیگری که در اولین روز انتشار این آلبوم به نظر میرسد تا حدی شنوندگان را دچار اشتباه کرده قطعه ی دلواپسی است.چرا که این قطعه سابقاً به شکل اتود با صدای محسن یگانه در اینترنت پخش شده بود.و این طبیعی است.چرا که محسن یگانه ترانه سرا و آهنگساز این قطعه است و حال تصمیم به واگذاری این ترانه و آهنگ به علی لهراسبی گرفته و با تنظیمی متفاوت با صدای علی لهراسبی منتشر شده و این شائبه که "علی لهراسبی آهنگ محسن یگانه را دزدیده" پیش آمده. امید است دوست داران موسیقی با مراجعه به کاور آلبوم ، از ایراد چنین مسائلی جداً بپرهیزند.

آلبوم 14 در زمینه ی تنظیم دارای نو آوری های زیادی است و در این میان تنظیم قطعه "دلواپسی" که توسط بهروز صفاریان انجام شده شاخص است.همینطور قطعه "کوه" با آهنگ و تنظیم مهدی یراحی اثری است متفاوت که به دلیل هماهنگی فوق العاده با ترانه ی مونا برزوئی و نحوه ی خواندن علی لهراسبی قطعه ای جذاب است و به نظر نگارنده از قطعات ماندگار این آلبوم و چه بسا کل آثار لهراسبی باشد.به نظر میرسد قطعه "کوه" از موفق ترین آثار لهراسبی باشد. و به عقیده ی نگارنده پدید آورندگان این اثر به موفقیت چشم گیر آن چشم دوخته اند.

بهروز صفاریان بعد از تجربه ی موفق همخوانی در قطعه"با من بمون" آلبوم غریبه ی فریدون آسرائی ، این بار اقدام به همخوانی با علی لهراسبی کرده و حاصل کار را در قطعه ی "عذاب دوست داشتن" میتوان شنید.اگر چه صفاریان پیش از این در قطعه ی عذاب دوست داشتن با مهدی یراحی هم صدایی کرده بود اما ظاهراَ تصمیم نهایی بر همخوانی با علی لهراسبی گرفته شده و نتیجه را زیبا تر از آنجه تصور میشد کرده.و چه شیرین است این قطعه برای آنان که جنس کارهای بهروز صفاریان را میشناسند و جهش فوق العاده او را در آهنگسازی و تنظیم نظاره گرند.

نکته ی دیگری که به نظر نگارنده میرسد،جای خالی قطعه "خدایا" -که تیتراژ دوم سریال دلنوازان بود- در میان قطعات این آلبوم است که به عقیده این حقیر، توجیهی جز کج سلیقگی تهیه کننده برای نبود این قطعه در آلبوم نمیتوان ذکر کرد. ترانه سرای این قطعه پویا بیاتی است و آهنگ و تنظیم آنرا فواد غفاری و مهدی خیرخواهی بر عهده داشته اند.

اما نکته ای که شاید بیش از هرچیز ذهن طرفداران علی لهراسبی را به خود مشغول کند تکراری به نظر رسیدن قطعاتی است که محسن یگانه در ساخت آنها نقش ایفا کرده که البته ایرادی است سطحی نگرانه و با دقت شنیدن این قطعات از جانب منتقدین مطمئناً این شائبه را بر طرف خواهد کرد.

در خصوص این آلبوم گفتنی زیاد است که امیدوارم بتوانم در آینده به آنها بپردازم.اما نکته آخر این که شخصاً معتقدم نباید از این آلبوم همان تاثیری را انتظار داشت که آلبوم مثلث در کارنامه ی هنری علی لهراسبی ایفا کرد.آلبوم مثلث-همانطور که ذکر شد-یک جهش نسبت به آلبوم دریائی ها بود،حال آنکه "14" یک قدم رو به جلو است و تاثیرش را باید در ادامه فعالیت علی لهراسبی نظاره گر بود.اگر این آلبوم هم جهشی ساخته میشد ممکن بود به انحراف لهراسبی در مسیر هنری اش منجر شود و به گمانم این حرکت آهسته و پیوسته ای که لهراسبی بعد از "مثلث" در پیش گرفته حاصل استفاده از تجربه بهروز صفاریان-این اعجوبه ی موسیقی پاپ درون کشور- است. لذا میتوان پیشرفت "قدم به قدم" علی لهراسبی را انتظار کشید و هیچ بعید نیست باز هم حرکتی جهشی از او شاهد باشیم.اما آنچه مسلم است علی لهراسبی برای ادامه فعالیت هنری اش برنامه ریزی دقیقی انجام داده و "14" اولین قدم بعد از جهش "مثلث" است و علی لهراسبی قصد دارد "بالا تر از اینی که هست" برود.

نویسنده : کسرا طایفه

پرشیامگ