
پرشیامگ - زمستان 1370 بود كه با آلبوم «آوازهاي سرزمين خورشيد» با صداي محمد نوري مانوس شدم. پيش از آن صداي گرم و گيراي او را در تك آهنگهاي پيش از انقلابش اينجا و آنجا شنيده بودم، اما آوايش در ترانههايي چون ديار خوب من، مارال، اي وطن، بخفته دل، لالايي و ديگر قطعات اين آلبوم، آشنايي مرا با صدايش به الفت و همنشيني تبديل كرد.











