مجله موسیقی پرشیا

تعداد مجوزهای برگزاری یک کنسرت زیاد شده به طوری که برای پوستر یک کنسرت مجوزدار نیز مجوز جداگانه صادر می شود . رهبرارکستر مجلسی جوانان با بیان این مطلب گفت: این روزها آنقدر تعداد این مجوزها زیاد شده و آنقدر موسیقیدان ها وقت و انرژی خودشان را برای چنین مسائلی صرف می کنند که دیگر رمقی برای اجرای مطلوب خود برنامه باقی نمی ماند.

بهروز وحیدی آذر در ادامه افزود: برای برگزاری خود کنسرت، برای تک تک قطعات، برای سالن، برای فیلمبرداری و حالا هم برای پوستر برنامه باید دنبال مجوز بدویم. البته ارکستر مجلسی جوانان تنها قرار است موسیقی بدون کلام اجرا کند وگرنه می بایست برای خود اشعار نیز مجوز می گرفتیم.

وی همچنین تصریح کرد: من گمان می کنم که اساسا نگاهی که به موضوع برگزاری برنامه های هنری وجود دارد نگاه اشتباهی است چرا که این نوع برخورد با هنرمندانی که تنها قصد اجرای موسیقی دارند و کار آنها شناخته شده است شیوه درستی نیست.

وحیدی آذر گفت: تقریبا اکثر قریب به اتفاق کسانی که در ایران کنسرت برگزار می کنند برای دست اندرکاران حوزه موسیقی آدم های شناخته شده ای هستند و واقعا قصدی به جز برگزاری کنسرت را دنبال نمی کنند؛ اینکه هنرمند تا روز آخر به فکر کسب انواع و اقسام مجوزها باشد آنقدر شرایط را غیر قابل تحمل کرده است که بسیاری از این دوستان قید برگزاری کنسرت در ایران را زده اند و فقط در خارج از کشور و بدور از همه این فشارهای روانی کنسرت هایشان را برگزار کنند.

رهبر ارکستر مجلسی جوانان در ادامه با اشاره به نوع نگاه مسئولان حوزه موسیقی به هنرمندان این عرصه افزود: شاید مسئولان برای تعیین هر کدام از این مجوزها حسن نیت داشته باشند اما این راه همراهی مسئولان با جامعه هنری نیست؛ این دوستان به جای ایجاد نگاهی پر از سوءظن به هنرمندان داشته باشند باید نگاهشان به جامعه هنری همراه با حسن نیت باشد.

وی همچنین ضمن پرداختن به موضوع اقتصاد موسیقی در ایران تصریح کرد: در هنرستان ها و دانشگاه های هنری معتبر در کشورهای پیشرفته درسی به نام اکونومی تدریس می شود که به اقتصاد هنر اختصاص دارد؛ از جمله موارد این درس پرداختن به بحث تبلیغات برنامه های هنری است. متاسفانه تنها چیزی که در برنامه های هنری مورد غفلت دوستان دست اندرکار قرار می گیرد موضوع تبلیغات کنسرت ها است.

این موسیقیدان در ادامه تاکید کرد: ما برای اجاره محل تمرین ارکستر مجلسی جوانان هر جلسه باید 35 هزار تومان بپردازیم. از طرف دیگر شهرداری نیز در هر کنسرت 12 درصد از درآمد فروش بلیت را دریافت می کند؛ این در حالی است که شهرداری وظیفه اش حمایت از هر گونه فعالیت فرهنگی هنری برای شهروندان است. خود تالار برگزار کننده کنسرت نیز 40 درصد از در آمد باقی مانده را به عنوان اجاره سالن دریافت می کند. از سوی دیگر نیز هزینه های جانبی مانند چاپ پوستر و دستمزد نوازنده ها و هزینه صدابردار و سایر موارد به آن افزوده می شود.

بهروز وحیدی آذر در ادامه افزود: با این همه هزینه وقتی بالاخره مجوز کنسرت در چند روز باقی مانده به اجرا صادر می شود دیگر فرصتی برای انجام فعالیت های تبلیغاتی باقی نمی ماند و متاسفانه همان در آمد اندکی که شاید بتوان با آن دخل و خرج را برابر کرد نیز حاصل نمی شود. به گمان من باید برای زنده ماندن نبض موسیقی ایران دست اندرکاران و مسئولان حتما تجدید نظری در قوانین موجود انجام دهند.

"مهر"