مجله موسیقی پرشیا

پرشیامگ - سال گذشته فریدون باعث شد بهروز صفاریان و پدرام کشتکار و یک سری از بهترین نوازنده های پاپ کشور دور هم جمع شوند و کنسرتی برگزار کنند که اگر موفق میشد می توانست مثل آلبوم غریبه فریدون برای همیشه ثبت شود.

بعد از مصاحبه اخیر متوجه شدیم فریدون هم حرف هایی برای گفتن دارد و البته دل پری از حامیانش در کنسرت قبل ؛ به هر حال فریدون گروه جدیدی تشکیل داد و در سالن کوچک تری در شب های گذشته سه سانس روی صحنه رفت .

اریکه ایرانیان – جمعه 25 تیر

هدف از نگارش این مطلب نه گزارش لحظه به لحظه از کنسرت و نه ارائه عکس های جذاب از حضار کنسرت ! است ( که این روز ها با هدف جلب مشتری برای کنسرت های بعدی به صورت تبلیغ درآمده ) بلکه نگاهیست کوتاه به موسیقی ای که فریدون ارائه داد .

در این کنسرت هم دیدن حضور پر سروصدای چند هنرپیشه که با چهرهای خود عکاسان رو به سوی خود می کشند و بعد از آن دیدن سایت های موسیقی پراز عکس های آنان ما را به این سوال می رساند که هدف ؛ که نقد و پیشبرد موسیقی بود نیست و فقط نگاهی هالیوود گونه به اجراهای ضعیف ( نه فقط این کنسرت ) هدف شده است.

سکانس اول – استرس

هدف ما فقط نقد خود موسیقیست و از حاشیه هایی چون تاخیر در اجرا و نور ضعیف و ... می گذریم ، فریدون با لباسی ساده وارد می شود ، "گل ناز" که به لطف ملودی دلنشین آن (ملودی برگرفته از آهنگ "تک و تنها" ) و ویدئو حسین تهی وسیع تر در جامعه پخش شد ؛ شروع به اجرا می شود ، فریدون در شروع کار به شدت استرس دارد و کاملآ ضرب هایی را که باید بخواند فراموش می کند و در یک قسمت یک میزان زود تر شرع می کند : گل ناز- که وقتی متوجه میشود تا پایان میزان بی جهت همین کلمه را میکشد ... و این کشش های بی مورد بارها اتفاق می افتد.

وقتی این اشتیاه تکمیل می شود که قسمتی دیگر از آهنگ فریدون به اشتباه دوباره از ابتدای شعر شروع به خواندن می کند که با توجه به آکورد زده شده توسط گروه صدای خوشی به گوش نمی رسد !

سکانس دوم – احساس صمیمیت

ولی همه این اشتباهات در چند دقیقه بیشتر اتفاق نمی افتد ، فرصت هنوز باقیست ! فریدون با ابراز جملاتی سعی در ایجاد رابطه دوستانه تری با مخاطب است تا بتواند به سرعت از استرس خود بکاهد و خوشبختانه تا حد زیادی این اتفاق می افتد و استرس که مخرب ترین مورد برای یک اجرای زنده است از بین میرود و ما هم نفس راحتی میکشیم .

سکانس سوم – تسلط به اوج می رسد

رفته رقته تسلط فریدون روی صدای خود به حدااکثر امکان می رسد ! و قطعاتی که اجرا می شوند تقریبآ بی نقص اجرا می شوند ؛ آهنگ "کبوتر" و "گل هیاهو" با بهترین احساس اجرا و با همنشینی عالی صدا روی موسیقی همراه می شود .

هروقت تنظیم قطعات می توانست صدای خواننده را به خوبی همراهی کند فریدون هم کم نمی ذارد و اینجا که صدایش گرم هم شده و استرس ابتدایی هم از بین رفته اجرای بی نقصی را شاهد هستیم اجرایی که سالن را به وجد می آورد و اجرای متفاوت شده ی "بیا بریم" که گام موسیقی و تنظیم آن به کل عوض شده اوج موفقیت فریدون در این کنسرت است .

سکانس چهارم– فریدون و تک ‌نوازی پیانوی پاشا یثربی

اواخر اجرا بعد از خروج گروه چند قطعه به صورت تنظیم ساده برای پیانو توسط پاشا یثربی و اجرای فریدون حال و هوایی دیگر در سالن ایجاد می کند .

اگر کمی شکاک باشیم بعد از اجرای "غریبه" در این پارت و اون هم با تنظیم ساده پیانو به این نتیجه می رسیم که قصد وهدف گروه و فریدون نشان دادن قدرت صدای دلنشین فریدون در برابر تنظیمات بهروز صفاریان در جلب مخاطب هست .(تا چه قدر این هدف به مخاطب القا شد بماند )

اجرای این سبک قطعات که هم برای مخاطب ما که ذاتآ به اجرای تک نوازی پیانو همراه خواننده علاقه دارد بسیار دلنشین بود و هم برای فریدون که اجرای موفق در این بخش اعتماد به نفش را به مقدار قابل توجهی افزایش داد .

سکانس پنجم – ضعف در نفس گیری و جمله بندی های موسیقیایی

در تمامی قطعات اجرا شده توسط فریدون در این کنسرت نشان می دهد که این خواننده مهربان و دوست داشتنی کشورمان متاسفانه در تشخیص جمله های موسیقی دچار مشکل هست این مشکل باعث می شود که جاهایی از آهنگ که خواننده باید نفس گیری کند به درستی این کار را انجام نمی دهد و در آهنگ هایی که این مورد باعث مشکل می شد فریدون در پایان هر جمله موسیقیایی دچار کمبود نفس میشد و گاهآ کلمات خوانده نمیشد و یا فالش و خارج ار ریتم بیان می شد . که بارها و بارها تکرار هم شد .

مورد دوم ضعف تکنیکی در این اجرا ، فریدون در تمامی آهنگ ها به سختی دنبال ریتم می گشت و در اجرای انتهایی که همراه تک نوازی پیانو بود با زدن دست روی پای خود یا پا روی زمین قصد داشت از موسیقی جلو و یا عقب نیوفتد که در مواردی کاملآ ریتم رو گم می کرد و در مواردی دل و به دریا می زد و با احساس خودش می خواند.

سکانس ششم – پایانی خوش

هرچند صدای فریدون در طول آهنگ ها با صدای دو سه نفر از نوازنده ها همراهی میشد -بک وکال- و همراه افکتی که روی صدای فریدون قرار می گرفت سعی شده بود ایرادات به حداقل برسد همچنان با اصلاح ایرادات فنی فریدون می تواند اجرای بی نقص تر و حتی استثنایی داشته باشد و از یک خواننده استدئویی خارج شود و آنقدر موسیقی پاپ داخل کشور ما وام دار فریدون هست که با قلب مهربان تر با او برخورد کند که به آینده امید داشته باشد .

کنسرت به پایان رسید و برای اکثر کسانی که برای یک شب لذت بردن آمده بودند شبی به یاد ماندنی ساخته شد و هدف موسیقی پاپ هم همین هست و همیشه برای بهبود کوچکترین ایرادات هم باید آن ها رو متذکر شد البته به دور از کینه ورزی ها و جانب داری های بی هدف .

مهندس پیمان شیرپور

منتقد موسیقی و مدرس پیانو و آواز