مجله موسیقی پرشیا

اركستر سمفونيك تهران در حالي شب گذشته در تالار وحدت به روي صحنه رفت كه مجموعه اي متنوع از قطعات مختلف را به روي صحنه برد و در دو قطعه از اين اجرا نيز عبدالحسين مختاباد و امير تاجيك به اجراي برنامه پرداختند.

البته در اين بين نيز در حين اجراي يكي از قطعات نادر مرتضي پور در حركتي نمادين و غافلگير كننده سن را ترك كرد و در انتهاي اين قطعه به روي سن بازگشت تا نشان دهد نوازندگان اركستر سمفونيك تهران از چنان قابليت هايي برخوردارند كه بدون حضور رهبر نيز مي توانند قطعات را اجرا كنند.

اركستر سمفونيك تهران در اين اجرا كه رهبري آن را نادر مرتضي پور بر عهده داشت برنامه خود را در حالي در تالار وحدت از ساعت 30/21 آغاز كرد كه تقريبا تمامي صندلي هاي اين سالن را مخاطب اين اركستر پر كرده بودند.

اولين قطعه اجرايي اين اركستر كه از حضور ميهمانان ويژه اي چون مصطفي كمال پورتراب، سيد محمد ميرزماني(مديركل دفتر موسيقي) و حسن رياحي(دبير بيست و هفتمين جشنواره موسيقي فجر)نيز بهره مي برد به اجراي قطعه«طرح حرم» از ساخته هاي ابراويز اختصاص داشت.

اين قطعه از جمله قطعات خاطره انگيز سال هاي ابتدايي پس از پيروزي انقلاب 57 بود كه مردم آن را با اين بيت«اگر دشمن به ما تازد، كه خون عاشقان ريزد/ من و ساقي بهم سازيم و بنيادش براندازيم»به خاطر مي آورند. البته اركستر سمفونيك تهران اين قطعه را به صورت بي كلام اجرا كرد.

قطعه«طرح حرم» همچون ساير قطعات مرتبط با رويدادهاي انقلاب 57 كشورمان از حالتي حماسي و ضرب آهنگي كوبنده و البته ساختاري ساده برخوردار بود كه كمي با رپرتوارهايي كه از اركستر سمفونيك تهران در گذشته شنيده شده بود تفاوت داشت.

در بخش بعدي اين كنسرت عبدالحسين مختاباد به روي سن آمد تا قطعه خاطره انگيز ديگري با عنوان«خوشه چين» را كه اين بار از آثار روح الله خالقي(به خوانندگي بنان) انتخاب شده بود اجرا كند. هر چند اجراي چنين قطعاتي كه بيشتر به اركستراسيون اركستر ملي نزديك است براي اركستر سمفونيك عجيب به نظر مي رسيد اما در مجموع مخاطبان اجراي كم نقصي را از مختاباد شاهد بودند.

در بخش ديگر برنامه باز هم اركستر سمفونيك تهران دست به غافلگيري مخاطبانش زد و اين بار امير تاجيك به روي صحنه آمد تا قطعه«فجر بيداري» از ساخته هاي سهيل دهبستي را اجرا كند. در اين بخش گروه كر نيز خواننده اركستر سمفونيك تهران را همراهي كرد و با وجود اينكه امير تاجيك از نظر ظاهري با چهره اي متفاوت تر و موهايي سپيد شده به روي صحنه آمده بود اما از عهده اجراي اين قطعه كه از فرم چندان نيز پيچيده نبود به خوبي بر آمد.

پايان بخش اين قسمت به اجراي«سوئيت سمفوني ايران» از ساخته هاي حسن رياحي(دبير بيست و هفتمين جشنواره بين المللي موسيقي فجر) اختصاص داشت كه با تشويق حاضران در سالن همراه بود.

اركستر سمفونيك تهران پس آنتراكي 15 دقيقه اي در ميان تشويق هاي حاضران يكبار ديگر به روي صحنه آمد تا در بخش دوم برنامه رپرتواري متفاوت تر از بخش اول برنامه را اجرا كند. نادر مرتضي پور در اين بخش اورتور لالو را رهبري كرد كه به نسبت قطعات قسمت اول برنامه فضايي كلاسيك تر داشت.

قطعه بعدي كه اركستر سمفونيك تهران اجرا كرد«سوئيت گايانه» از ساخته هاي آرام خاچاطوريان بود كه همچون قطعه قبلي، اجرايي بهتر از قسمت اول برنامه داشت.

در بخش پاياني كنسرت نيز قطعه«لزگين كا» از«سوئيت گايانه» قرار بود اجرا شود كه نادر مرتضي پور در حركتي جالب و نمادين پس از شروع قطعه صحنه را ترك كرد تا اركستر سمفونيك تهران بدون رهبر اين قطعه را اجرا كند. درست زمان اجراي چند ميزان پاياني«لزگين كا» مرتضي پور به روي سن بازگشت تا با اين حركت خود بگويد اعضاي اركستر سمفونيك تهران نوازندگان بسيار قابل و توانمندي هستند و بدون حضور رهبر اركستر نيز مي توانند قطعات را به خوبي اجرا كنند.

پس از پايان قطعه آخر رپرتوار اصلي اين كنسرت، تشويق هاي ممتد حاضران در سالن باعث شد تا مرتضي پور قطعه«رقص دايره» را به عنوان بخش بيز برنامه رهبري كند.