مجله موسیقی پرشیا

پرشیامگ - اولین شب از پروژه موسیقایی سیمرغ به رهبری محمد رضا درویشی با وجود زمان کم برای تبلیغات کنسرت ،با استقبال نسبتا خوبی در باشگاه تنیس ورزشگاه انقلاب مواجه شد؛البته نزدیک به یک سوم صندلی های خالی بود. به گزارش خبرنگار ایلنااین کنسرت بهتربود در فضای باز برگزار نشود ؛در وهله اول اینکه سیستم صدا برداری در ایران آنچنان حرفه ای نیست و به یقین صدابرداری در فضای باز نیازمند تخصص بیشتری بیشتری است.

با این حال متبسم در مصاحبه ای اعلام کرده بود که به اجبار این پروژه در باشگاه تنیس برگزار شده است؛چرا که غیر از تالار وحدت که از شرایط استاندارد آکوستیک برخوردار است هیچ سالن حرفه ای دیگری در تهران وجود ندارد که مناسب برگزاری قطعه "سیمرغ" باشد؛ البته سالن همایش های برج میلاد و یا سالن دوهزار نفری میلاد در نمایشگاه بین المللی از جمله سالن هایی هستند که کنسرت های بزرگ در آن برگزار می شود اما اغلب آنها مکان ها مناسب برگزاری کنفرانس و همایش است و برای برگزاری کنسرت ساخته نشده اند به همین دلیل نمی توان با خیالی آسوده در این سالن ها اجرای برنامه داشت. به هر حال در ابتدا قطعه ونوشه اجرا شد که حمید متبسم به تکنوازی سه تار جلوه ای خاص به محفل بخشید.قطعه "ونوشه" به گفته حمید متبسم در گویش مازندرانی به بنفشه کوهی معروف است.وی این قطعه را در سال 1368 آهنگسازی کرده است .

بعد از این قطعه روایت پروژه سیمرغ آغاز شد. قطعه سیمرغ در شش قسمت داستان زال و سیمرغ را روایت خواهد کرد. این قطعه با دیباچه‌ای برای ارکستر و گروه کر آغاز شده و دربخش دوم که «زادن زال» نام دارد؛ داستان تولد زال نقل می‌شود. در بخش‌های بعدی این قطعه که به ترتیب «سام و زال»٬ «سیمرغ و زال» و «بازگشت زال» نام دارد٬ داستان زندگی زال و رهاشدن او در البرز کوه٬ مراقبت سیمرغ از او و رشد و نمو زال نقل می‌شود تا جایی که زال جوانی برومند بدل شده و آوازه‌اش به سام نریمان می‌رسد و پدر شرمگین از رها کردن فرزند در پی یافتن او می‌شتابد و فرزند عمل نکوهیده پدر را می‌بخشد.

این کنسرت در حالی به پایان رسید که مردم با تشویق های فراوان قطعه مرغ سحر را درخواست کردند و با این تصور که گروه به پشت صحنه می روند و برمی گردنند برروی صندلی های خود نشستند . از ظواهر معلوم بود که باید خواننده به همراه رهبر ارکستر برگردد اما بعد از چند دقیقه نوازنده ها را صدا کردند و کنسرت در ناباوری وبه اعتنایی کامل به مردم به پایان رسید و برق های سالن خاموش شد.