مجله موسیقی پرشیا

کنسرواتوار موسیقی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، درطول سال ها توانسته است نقش موثری در پیشرفت هنرموسیقی در این ناحیه داشته باشد و لس آنجلس را تبدیل به یکی از مراکز مهم موسیقی جهان کند .

درسال ۱۸۸۴، لس آنجلس یک شهر کوچک و کم اهمیت بود که بتازگی یک خط راه آهن و یک سرویس تلفن درآن احداث شده بود. در خیابان های آن هم در همان روزها، تازه تیرهای چراغ برقی کارگذاشته بودند واین شهر بالاخره صاحب یک نشریه روزانه به نام «دیلی نیوز» هم شده بود. اما همین شهربا همه کوچکی از همان زمان توانسته بود از طریق چند موزیسین وخواننده برجسته احساسات مردم را به غلیان درآورد.

کلود زاخاری، متصدی آرشیوتاریخی شهرلس آنجلس می گوید:«در آن روزهاعطش عجیبی برای فرهنگ و هنر بین مردم وجود داشت. بسیاری از دست اندرکاران برجسته دنیای موسیقی آن زمان هم بلافاصله دست به کار ساختن آدیتوریوم ها، تالاری های اجرای موسیقی برای ارکستر سمفونی و خانه های موسیقی شدند. به همین دلیل هم دانشگاه کالیفرنیای جنوبی که درآن زمان فقط چهارسال از تاریخ گشایش آن می گذشت، یک کنسرواتوارموسیقی تاسیس کرد تا جوابگوی این نیازهای مبرم به هنر موسیقی باشد.»

کنسرواتوار موسیقی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی هنگامی از توجه جهانیان برخوردار شد که سه دهه پس از تاسیس این مدرسه موسیقی، یکی از مهم ترین پیانونوازان جهان به نام«اولگا استیب» به کادراستادان آن پیوست. فرارومهاجرت هنرمندان اروپایی در دوران جنگ دوم جهانی موجب شد تا دو موسیقیدان ارزنده دیگرنیز به این مدرسه بپیوندند. آرنولد شوننبرگ، مبتکرسبک موسیقی «ناموزون» و آهنگسازپرکار، اینگلف داهل.

این استادان اروپایی توانستند برخی از بهترین موسیقی دانان و آهنگسازان امروز ارکسترسمفونی لس آنجلس را تربیت کنند. ازجمله این افراد باید از مایکل تیلسون تاماس آهنگساز و موسیقیدانی نام برد که از شاگردان داهل دردهه شصت میلادی بوده است و هم اکنون رهبری ارکستر سمفونی شهر سن فرانسیسکو رابرعهده دارد.

دررابطه با انقلاب هایی که در دنیای موسیقی در چهار دهه گذشته اتفاق افتاده است نیز کنسرواتوار موسیقی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی توانسته است پاسخگو باشد و پا به پای این تحولات حرکت کند. البته بنابرگفته راب کوتیتا، رئیس نسرواتوار،دراین حرکت های پیشرو، کنسرواتوار به هیچ وجه ریشه های خود رافراموش نکرده است:«به این صورت که استودیوی جازدرست درکنار محل تمرین موسیقی کلاسیک و مجلسی قرار گرفته است.»

با وجود نزدیک بودن «هالیوود» و صنعت سینما، از بیست سال پیش نیز مدرسه ای به نام «تورنتون» برای تربیت شاگردانی که موسیقی متن فیلم می سازند تاسیس شده است.

از امسال یک تغییرعمده دیگر درکنسرواتوار موسیقی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی بوجود آمده است و آن هم تاسیس بخش تازه ای تحت عنوان «اجرای موسیقی پاپ» می باشد. در این کلاس تازه، دانش آموزان علاقمند به موسیقی راک اندرول، پاپ، فولک، رپ و هیپ هاپ نیز آهنگسازی، نت نویسی، چگونگی اجرای آهنگ و ترانه و فنون ضبط و تدوین موسیقی را می آموزند و به این صورت آنان نیز می توانند به جمع موسیقیدانان برنده جایزه «گرامی» که درمیان فارغ التحصیلان و استادان این مدرسه حضوردارند بپیوندند.

رئیس مدرسه موسیقی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی معتقد است که هرچه به تعداد موسیقیدان های آموزش دیده و تازه افزوده شود برای بازارکاراهل موسیقی بهتراست. به نظراو وقتی دانشجویی از مدرسه موسیقی فارغ التحصیل می شود درنهایت به جامعه خود بازمی گردد و در آنجا دست به فعالیت می زند، ارکسترهایی تشکیل می دهد، گروه خوانندگان دستجمعی(کر) خلق می کند و به این صورت جمعی دیگر از علاقمندان را نیز به دنیای حرفه ای موسیقی وارد می سازد.